Babyface Destroyer
16 November, 2009
Hardlopen. Meewarig keek ik altijd naar die stumpers die al zwoegend en zwetend over fiets- en bospaden de wind doodliepen. “Is niet gezond”, of “ga eens een goed boek lezen” dacht ik daarbij in mijn alwetende, onnozele arrogantie.
Dat was voordat ik het licht zag. Het licht dat werd verduisterd door mijn in omvang toenemende buik na te zijn gestopt met roken, het passeren van de veertig levensjaren en het opdrogen van welke inspiratie dan ook. De inmiddels door veel training gestaalde spieren en het oneindige uithoudingsvermogen van de fitness-gekke mevrouw Barhorst gaven mij het laatste zetje. “Run, Arthur, run…”
Om een lang verhaal kort te maken: ik loop inmiddels al zo’n jaartje hard volgens een vast maar bescheiden, want alles met mate, stramien van 2 à 3 keer per week, 5 tot 10 km per sessie. Weer of geen weer. En het bevalt goed. Buik weg, ik voel mij weer 35 en de creativiteit bloeit weer op. Zo schrijf ik hier toch zomaar weer een stukje.
Het is vooral daarom dat ik gisteravond met een bord op schoot, stijgende verwondering en dito libido naar een verslag van Studio Sport zat te kijken. De wedstrijd in kwestie was een veldloop (Zevenheuvelenloop) en mijn aandacht ging uit naar een engelachtige verschijning uit Ethiopië: de tweevoudig Olympisch kampioene van Peking (5.000 en 10.000 m) Tirunesh Dibaba. Een kleine, frêle vrouw met grote bruine ogen, maar in plaats van vleugels gebruikt deze engel haar ranke benen om over het asfalt te vliegen. En dat was een prachtig gezicht. Wat een stijl, wat een gratie. Langzaam ging zij van start, maar haar eindsprint was fenomenabel en links en rechts werden zelfs afgetrainde mannen als slakken vertrapt. Haar bijnaam, Babyface Destroyer, eer aandoend. Naar adem happend vergaapte ik mij aan haar eindeloos lange benen, die in een bezwerend ritme het asfalt vermaalden. Waar je normaal als man wilt verdwalen tussen zo’n stel stelten, wil je hier alleen maar vol ontzag naar kijken. Zo mooi. Maar ik laat mij gaan, ik moest maar eens een stukje gaan hardlopen…
Tirunesh won de wedstrijd over 15 km in een nieuwe recordtijd. En ze won mij als lid van haar fanclub. Go, Tirunesh, go!
Gepost in 
Laatste reacties